Konstantins Kavafis (Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, 1863-1933)
Sienas
Ir nekaunīgā, nežēlīgā tempā, man apkārt augstas sienas celtas.
Aiz tām es sēžu bezcerīgs un bezdomīgs – ak, liktens lēmētais;
es dižus darbus aiz tām būtu veicis, ja nebijis tik izklaidīgs.
Nedzirdams dunēja celtnis, Nemanot aizvērās durvis.
1910 | |
pēdējās 2 rindas gan ir mana jaunrade:
Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ' έκλεισαν από τον κόσμον έξω.